سبیلا

[ویکی الکتاب] معنی سَّبِیلَاْ: راه - روش
ریشه کلمه:
سبل (۱۸۱ بار)
راه. اعم از آنکه راه هدایت باشد نثل. و یا راه معمولی مثل. و یا راه ضلالت‏ سبیل مذکّر و مؤنّث هر دو آمده است. نحو. که مؤنث به کار رفته است در اقرب به دو گونه بودن آن تصریح کرده است. که سبیل فاعل تستبین است. ایضاً. که ضمیرش مؤنث است و ایضاً آیه‏99 آل عمران. گاهی از سبیل تعدّی و تجاوز قصد می‏شود که در واقع راه تجاوز است مثل،. ابن السبیل کسی است که از وطنش دور مانده و جز (راه) معرّفی ندارد و در «بنن» گذشت. سبل به ضمّ (س،ب) جمع سبیل است مثل.. سبیل اللّه: هر راهی است که رضای خدا در آن باشد مثل قتل فی سبیل اللّه، و انفاق فی سبیل اللّه، هجرت فی سبیل اللّه چنانکه،. خلاف آن است در آیه. ظاهراً مراد راه تولّد و به دنیا آمدن است و شاید مراد راه ولادت و هدایت و معیشت و غیره باشد.

💡 و قیل هو الهدی و البیان ای یجعل لکم سبیلا واضحا فی الدین تهتدون به، وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ.

💡 ان هذه تذکره فمن شاء اتخذ الی ربه سبیلا