سخن چینی

سخن چینی به عملی اطلاق می‌شود که معمولاً شامل انتقال گفته‌های دو طرف به یکدیگر است و در نتیجه به افشای اسرار منجر می‌شود که فساد به همراه دارد. در اسلام، این عمل نهی شده و از گناهان کبیره به شمار می‌آید و عذاب حتمی خداوند را به دنبال دارد. از جمله گناهان کبیره‌ای که به واسطه وعده عذاب در قرآن و احادیث معتبر شناخته شده، سخن چینی است. خداوند در سوره رعد می‌فرماید: وَ یقطَعونَ ما امرَ اللهُ بهِ ان یوصلَ و یفسدونَ فی الارضِ اولئکَ لهُم اللعنهُ و لهُم سوءُ الدارِ؛ و کسانی که آنچه را خداوند به وصل آن فرمان داده قطع می‌کنند و در زمین فساد می‌آفرینند، برای ایشان دوری از رحمت خداوند و عذاب بدی در آخرت خواهد بود. به وضوح مشخص است که نمّام به معنای سخن چین است و کسی که حرفی را از یک نفر درباره دیگری می‌شنود و آن را منتقل می‌کند، در واقع آنچه را که خداوند به وصل آن فرمان داده قطع کرده و در زمین فساد ایجاد می‌کند. به جای ایجاد محبت و الفت میان مؤمنان و تقویت اتحادشان، نفرت و تفرقه و دشمنی را به وجود می‌آورد. بنابراین، لعنت خداوند و عذاب آخرت برای او خواهد بود. این است معنا و عمل سخن چینی.