لافتی

لافتی. [ ف َ تا ] ( ع جمله اسمیه ) ( از: لا به معنی نه +فتّی به معنی جوان ) اشاره است به حدیث:
لافتی الاّ علی لاسیف الاّ ذوالفقار.
روح از سما به حرب علی گفت لافتی
الا علی چوشد ز علی کشته ذوالخمار.سوزنی.زورآزمای قلعه خیبر که بند او
در یکدگر شکست به بازوی لافتی.سعدی.

( جمله اسمی ) جوانی ( جوانمردی ) نیست. اشاره بحدیث لافتی الاعلی لاسیف الا ذو الفقار. ( جوانی ( جوان مردی ) نیست مگر علی و شمشیر نیست مگر ذوالفقار ): زور آزمای قلعه خبیر که بند او دریکدیگر شکست ببازوی لافتی. ( سعدی. کلیات )
اشاره است بحدیث لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

💡 هیچ میدانی سخاوت حقّ کیست من بگویم لافتی إلّا علی است

💡 به شان که جبریل شد لافتی گو پیمبر برای که گفت انت منی

💡 در آفتاب گرم قیامت مرا برون از سایه لوای شه لافتی مکن

💡 هستم دخیل قنبرت ای شاه لافتی فریادرس تو ما را، فضلاً لقنبرا

💡 به آستان شه لافتی ولی خدا که روز حشر به صد طمطراق می‌آید

💡 امیدوار چنانم که جرم ابن حسام به گرد کوکبه ی شاه لافتی بخشند