عالم جان

لغت نامه دهخدا

عالم جان. [ ل َ م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عالم ارواح. || کنایه از دنیا و عالم سفلی. || عناصر اربعه را نیز گویند. ( برهان ) ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

یعنی عالم ارواح کنایه از دنیا و عالم سفلی هم هست.

جمله سازی با عالم جان

💡 آنجا که فروغ عالم جان بینی خورشید و قمر را اثری زان بینی

💡 همه در عالم جان عین جانان توئی در بود من اسرار پنهان

💡 چون بنات طبع را از پرده می آرم برون پرده ی دوشیزگان عالم جان می درم

💡 از حکم ازل بهیچ رو مهرب نیست در عالم جان تفاوت مذهب نیست

💡 آتش سودای تو عالم جان در گرفت سوز دل عاشقان هر دو جهان در گرفت

💡 لشکر کشان عالم جان نام دُلدلش بر کوهه های زین تکاور نوشته اند