لوحش الله

کلمه ای که در مقام تعظیم و استعجاب می گویند، وحشت ندهد او را خدای، خدا او را غمگین و ملول نکند: ز رکن آباد ما صد لوحش الله / که عمر خضر می بخشد زلالش (حافظ۲: ۴۰۴ ).

( جمله فعلی دعایی ) خدای وحشت ندهد او را ( در مقام تحسین و استعجاب آید ): زر کناباد ما صد لوحش الله که عمر هضر می بخشد زلالش. ( حافظ )
در اصل لا او حشه الله بود و معنی آن وحشت ندهد او را الله تعالی.

💡 ز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمرِ خضر می‌بخشد زلالش

💡 خبر مقدم علی اصغر ز سفر می آید لوحش الله که به همراه پدر می آید

💡 دل ما دیده بسی دلبر وآمد برتو لوحش الله که چه صافی دل وصاحب نظریم

💡 یار عاشق کشته لیکن کشته در خاک مزار لوحش الله ورد گشته در هوای روی یار

💡 مست و بی‌پروا به یغما می‌روی لوحش الله خوب و زیبا می‌روی

💡 عیش خوش ما بی تو ندارد آبی سلطان وجود لوحش الله از تو