عدوبند

عدوبند. [ ع َ ب َ ] ( نف مرکب ) که عدو را بندد. که عدو را بند کند. که دشمن را به بند آرد. تسخیر و منقاد کننده دشمن. ( از آنندراج ):
درشت و تنومند و زورآزمای
به تنها عدوبند و لشکرگشای.نظامی.- کمند عدوبند؛ کمند که بدان دشمن بندند:
کمند عدوبند را شهریار
درانداخت چون چنبر روزگار.نظامی.

دشمن بند، اسیرکنندۀ دشمنان.

💡 به زخم تیغ بگرفت آن خداوند فلک قدرت به عون بخت بگشاد آن عدوبند ملک مخبر