لغت نامه دهخدا
عالم قدس. [ ل َ م ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب )عالم اسماء و صفات حق است. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). صدرا گوید: عالم قدس عالم مجردات و عالم الهی است. رجوع به اسفار ج 2 ص 148 و رسائل ملاصدرا ص 292 شود.
عالم قدس. [ ل َ م ِ ق ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب )عالم اسماء و صفات حق است. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). صدرا گوید: عالم قدس عالم مجردات و عالم الهی است. رجوع به اسفار ج 2 ص 148 و رسائل ملاصدرا ص 292 شود.
عالم اسمائ و صفات حق است صدرا گوید: عالم قدس عالم مجردات و عالم الهی است
💡 درون خلوت کروبیان عالم قدس صریر کلک تو باشد سماع روحانی
💡 جانی که همای عالم قدس بدست درمانده بدام شهوت و حرص شدست
💡 که ای نشمین جانت ورای عالم قدس مده رضا که شوی خاکروب ویرانی
💡 بر درگه حق کراست این عز که تراست وز عالم قدس این مجاهز که تراست
💡 نقد حال تو شود بی غمی عالم قدس چون غم رفته و آینده ز دل دور کنی