طوالع. [ طَ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ طالع و طالعة. ( آنندراج ) ( غیاث ). || صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: طوالع عبارت از درجه برابری است که به ازاء مطالع است چنانکه یاد کردیم. || طوالع در اصطلاح صوفیه اول چیزی که پیداشود از تجلیات اسماء الهیه بر باطن بنده و آراسته گرداند اخلاق او را به نور باطن. کذا فی کشف اللغات.
= طالع
( صفت اسم ) ۱ - جمع طالع طالعه. ۲ - اول هر چیزی که پیدا شود از تجلیات اسمائ الهیه بر باطن بنده و آراسته گرداند اخلاق او را بنور طلوع انوار معارف بر دل.
💡 نه بجانش طوالع انوار تافته از مطالع اسرار
💡 بزرگ هیکلی آسمان مجوی که هست در اختصار ستاره طوالع مسعود
💡 نیست فرقی میان مردم دهر همه یکسان بود طوالع شهر
💡 لفظ و خطش مطالع انوار نظم و نثرش طوالع اسرار
