واژه «صحن سیم» در زبان فارسی یک ترکیب ادبی و کنایی است که در متون کهن برای بیان مفاهیم تصویری و شاعرانه به کار رفته است. این واژه در اصل به معنای صفحهای روشن، سفید و صاف مانند کاغذ سفید در نظر گرفته میشود که آماده نوشتن است. در این کاربرد، «صحن» به معنای سطح یا میدان گسترده و «سیم» به معنای نقره یا چیزی سفید و درخشان است. ترکیب این دو واژه تصویری از سطحی روشن و براق ایجاد میکند که به شکل استعاری به کاغذ سفید تشبیه شده است. در ادبیات فارسی، نویسندگان و شاعران از این تعبیر برای اشاره به صفحهای پاک و بدون نوشته استفاده کردهاند. همچنین در برخی منابع، «صحن سیم» به قرص ماه نیز تشبیه شده است، زیرا ماه در آسمان جلوهای سفید و درخشان دارد. این کاربرد نشاندهنده نگاه تصویری و خیالانگیز ادبیات کلاسیک فارسی به پدیدههای طبیعی و اشیاء است. واژه یادشده بیشتر در متون قدیمی و سبکهای ادبی کلاسیک دیده میشود و در زبان روزمره کاربرد ندارد. معنای کنایی آن به ایجاد تصویر ذهنی زیبا و هنری کمک میکند و بار ادبی متن را افزایش میدهد. بنابراین «صحن سیم» واژهای است که هم به صفحه سفید و هم به قرص درخشان ماه اشاره دارد و معنایی تصویری و شاعرانه را منتقل میکند.
صحن سیم
لغت نامه دهخدا
صحن سیم. [ ص َ ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از صفحه کاغذ سفید باشد. || قرص ماه. ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ).
فرهنگ فارسی
کنایه از صفحه کاغذ سفید باشد
جمله سازی با صحن سیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مطرب صحن سیم بر بام تو سوری بدید زو همین بودست کاندر شادمانی آمدست