شاه گهر
لغت نامه دهخدا
شاه گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای گوهر و نژاد شاهان بود. از گوهر و تبار شاهان. شاهزاد. || ( اِ مرکب ) جد پادشاهان. ( ناظم الاطباء ). اما این معنی جای تأمل است.
فرهنگ فارسی
آنکه دارای گوهر و نژاد شاهان بود یا جد پادشاهان.
جمله سازی با شاه گهر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یکی دست جامه بفرمود شاه گهر بافته با قبا و کلاه
