لغت نامه دهخدا
شاه شاخ. ( ص مرکب ) دارای اندام و برز و بالای شاهانه. با برز و بالا. با برز و بالائی چون شاهان:
بپرسید و گفتش چه مردی بگوی
که هم شاه شاخی وهم شاه روی.فردوسی.
شاه شاخ. ( ص مرکب ) دارای اندام و برز و بالای شاهانه. با برز و بالا. با برز و بالائی چون شاهان:
بپرسید و گفتش چه مردی بگوی
که هم شاه شاخی وهم شاه روی.فردوسی.
دارای اندام و بروز بالای شاهانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بساط سبزه زان می گسترد باد که شاه شاخ را هنگام بار است
💡 نهانی بدو داد فرزند را چنان شاه شاخ برومند را