شانگ

شانگ. ( اِخ ) یا «یین » سلسله پادشاهی که از قرن 16 تا 19 در چین سلطنت کرده است. ( فرهنگ فارسی معین ).

یا یین سلسله پادشاهی که از قر.۱۶ تا ۱۹ ق.م. در چین سلطنت کرده.

💡 پس از اینکه پادشاه وو ژو آخرین فرمانروای شانگ را سرنگون کرد و گذار به دودمان ژو اتفاق افتاد، طرف پیروز برای شرافت مجبور به انجام آداب فئودالی به نام ار وانگ سان (二王三恪) بود که به خاندان شکست‌خورده شانگ، ادامه قربانی دادن به اجدادشان را اجازه می‌داد. در نتیجه، برای مدتی شانگ به یک ایالت تابع ژو تبدیل شد و وارث شانگ، وو گنگ، اجازه داشت به پرستش اجداد در یین (殷) ادامه دهد.

💡 آغاز سلسله شانگ در این دوره در چین ظهور کرد و شواهدی از سیستم نوشتاری کاملاً توسعه یافته چینی موجود است. سلسله شانگ اولین رژیم چینی است که توسط دانشمندان غربی به رسمیت شناخته شده‌است، اگرچه مورخان چینی اصرار دارند که سلسله شیا پیش از آن بوده‌است. سلسله شانگ برای انجام پروژه‌های عمومی از مردم برای کار اجباری استفاده می‌کرد. شواهدی از دفن گسترده آیینی وجود دارد.

💡 شواهد کتبی برای ییچو بسیار اندک است و تنها بنیان‌گذاری ایالت ییچو در اواخر قرن هشتم پیش از میلاد ذکر شده‌است. این ایالت تقریباً چهار و نیم قرن و تا اوایل قرن سوم پیش از میلاد وجو داشت. براساس تحقیقات باستان‌شناسی، منشأ قوم ییچو به نوادگان دیگر مردمان چینی «غیر چینی‌تبار»، در زمان دودمان شانگ ردیابی شده‌است، اگرچه این موضوع موردبحث است.

💡 امپراتور شانگ هان (۱۰۵ تا ۲۱ سپتامبر ۱۰۶)، یک امپراتور نوزاد دودمان هان شرقی و پسر امپراتور هه هان بود. او پنجمین امپراتور دودمان هان شرقی بود (هر چند که برخی از مورخان او را به عنوان یک امپراتور قبول ندارند زیرا که زمانی که برتخت نشست بود هنوز کاملاً شیرخواره بود که فقط صد روز سن داشت و هیچ قدرت واقعی نداشت و به هیچ وجه حکومت نمی کرد و همه حکومت رسماً در دست امپراتریس بیوه دنگ بود).