لغت نامه دهخدا
( رأساً ) رأساً. [ رَءْ سَن ْ ] ( ع ق ) بی واسطه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). مستقلاً. جدا. علیحده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). مستقیماً. ( از اقرب الموارد ): فعلت ذلک رأساً، ای ابتداء غیر مستطرد الیه من غیره؛ آنرا مستقیماً انجام دادم، یعنی آغاز کردم بی آنکه بکار دیگری جز آن بپردازم. ( از اقرب الموارد ). || شخصاً. خود. خویشتن: او رأساً معامله کرد. رأساً به حل و فصل امور پرداخت. من کارهای مدرسه را رأساً انجام میدهم. || از اصل. از بن. از بیخ. بالکل: فلان این مطلب را رأساً منکر است. ( از فرهنگ نظام ): پادشاه... در غضب رفت و فرمود که اگر ترک چنین حیل و تزویرات نگیرند فرمان فرمایم تا هر آفریده ای که قرضی بستاند اصلاً و رأساً رأس المال و رب-ح بازندهد. ( تاریخ غازانی ص 323 ).
