لغت نامه دهخدا
دوال باز. [ دَ ] ( نف مرکب ) دوالک باز. شخصی که دوالی و حلقه و قلابی دارد به نوعی مردم را فریب می دهد و زر ایشان می برد. ( برهان ). || دغاباز. ( غیاث ) ( فرهنگ رشیدی ) ( شرفنامه منیری ). کنایه از حیله باز و مکار. ( لغت محلی شوشتر ). دغاباز و محیل است و آن را دوالک باز نیز گویند. ( آنندراج ) ( از برهان ) ( انجمن آرا ). رجوع به دوالک و دوال بازی شود.