دامان گیر
لغت نامه دهخدا
دامانگیر. ( نف مرکب ) گیرنده دامان. گیرنده دامن. دامنگیر. || ملتمس. متقاضی. دامنگیر. گیرنده دامن. || به اقامت وادارنده: خاک آنجا دامانگیر است؛ حالتی و رخوتی پدید آورد که حرکت را دشوار سازد. عزم رحیل بدل به اقامت کند.
فرهنگ فارسی
گیرند. دامان
جمله سازی با دامان گیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تا درد و غم عشق تو درمان گیر است بی دردی تو هنوز دامان گیر است
💡 آن زن با چشمانی اشکآلود، به عنوان یک دامان گیر، به درگاه عدالت پناه برد تا حق از دست رفته خود را از ظالمان بگیرد.
💡 در اشعار عرفانی، عاشق همواره یک دامان گیر است که با تمام وجود به دامن معشوق چسبیده و از جدا شدن از او هراسان است.
💡 او با درماندگی و حالتی شبیه به یک دامان گیر، از سالخوردگان درخواست کمک کرد تا بتواند زندگی دشوار و بیسرپناه خود را ادامه دهد.