داد دهی

داددهی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) عمل دادده. عدل. عدالت. داد دادن.

عمل داده عدل

💡 آخرت شرم نیاید که همه عمر مرا وعدهٔ داد دهی و همه بیداد کنی

💡 تو شهریار داد دهی او وزیر شه رحمت بر این وزیر و بر این شهریار باد

💡 تو داد دهی به روز محشر زین یک رمه گاو بی‌فسارم

💡 پس از انوشیروان، خسروپرویز به پادشاهی رسید. وی ولایت یزد را به دو دختر خود به نام‌های ایران دخت و توران دخت بخشید و دستور داد دهی بسازند و آن را «توران پشت» نام نهاد.

💡 ای داد ده ملک ستانی که ندیدند در دهر چو تو داد دهی ملک ستانی