خاموش نشستن

خاموش نشستن. [ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) بیصدا نشستن. ساکت نشستن:
جای آن نیست که خاموش نشیند مطرب
شب آن نیست که در خواب رود یار و ندیم.سعدی ( بدایع ).- امثال:
خاموش نشین و فارع از الم باش.
|| دست از فعالیت بازداشتن. اقدام لازم نکردن. چون: «آیا جایز میدانی که من در این کار خاموش نشینم »:
اگر بینی که نابینا و چاه است
اگر خاموش بنشینی گناه است.سعدی.

بیصدا نشستن ساکت نشستن

💡 در انجمن عشق که گفتار خموشی است خاموش نشستن ز سخندانی عقل است

💡 لیک نتواند خاموش نشستن چه کند ؟ سحری از پی یوزش بدعا برخیزد

💡 من و خاموش نشستن بشب وصل عجب نبود خاموش اگر گنج بیابد درویش