دارالسرور

دارالسرور. [ رُس ْ س ُ ] ( ع اِ مرکب ) بهشت. ( ناظم الاطباء ). مقابل دارالغرور ( دنیا ). || جهان دیگر:
ز ما زحمت خویش دارید دور
شما وین سرا، ما و دارالسرور.نظامی.گفت رو من یافتم دارالسرور
وارهیدم از چه دارالغرور.مولوی ( مثنوی ج 4 ص 467 ).|| ( اِخ ) لقبی که به شهر بجنورد داده شده است. ( مسکوکات ایران رابینو ص 98 ). || شهر لاهور را در زمان شاهان گورکانی گفته اند. ( تذکره میخانه ص 460 ). || شهر نیشابور را گفته اند. ( تذکره ٔمیخانه ص 526 ).
دارالسرور. [ رُس ْ س ُ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان فشگل دره، بخش آبیک شهرستان قزوین. نه هزارگزی شمال باختر آبیک سه هزارگزی راه شوسه. دامنه. سردسیر. سکنه 128 تن. آب آن از قنات و در بهار از رودخانه آتانک. محصول آن غلات، لوبیا، مختصر انگور. شغل اهالی زراعت و عمله گی، قالی و جاجیم بافی. راه آن مالرو است. ماشین میتوان برد. از آثار قدیمه آن قلعه خرابه ای است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ص 86 ).

۱. جای شادمانی.
۲. بهشت.

عنوان شهر (( بروجرد ) ) در عهد قاجاریه است.
جای شادمانی، بهشت
شهر نیشابور را گفته اند
( اسم ) ۱- جای نشاط و شادمانی. ۲- جهان دیگر آخرت ۳- بهشت فردوس.
دهی جزئ دهستان فشگل دره بخش آبیک شهرستان قزوین

💡 چو زین سرای غرور به صحن دارالسرور به عزت و احترام بار اقامت گشود

💡 گلی بود به حقیقت ز گلستان صفا که کردن خطه دارالسرور را گلزار

💡 زما دارالسرور نیستی ماتم سرایی شد گره بر جبهه دار از سر منصور می باشد

💡 خانه غیر از نشاط وصل او دارالسرور کلبه من از ملال هجر او بیت‌الحزن

💡 مرا عصا کش دارالسرور میکده شو که بی فروغ قدح چشم عقل نابیناست