زخمناک

زخمناک. [ زَ ] ( ص مرکب ) خسته و مجروح. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). زخمالود. زخمگین. زخمین: حرامیان بر وی افتادند و او را برهنه کردند و زخمناک و افتاده رها کردند. ( ترجمه کهن انجیل ص 224 ).
درخت کیانی در آمد بخاک
بغلطید در خون تن زخمناک.نظامی.شود تیغ بیدش خود از رنگ پاک
تذرو نگه را کند زخمناک.ملا طغرا ( در وصف باغ احمدنگر، از آنندراج ).و رجوع به زخم، زخمی و زخمین شود.

زخم دار، زخمی، مجروح.

💡 تیغ و جفای قاتلم چند فتد به خاک و خون از دل زخمناک من وز تن خاکسار من

💡 بمن ده، که سهرابیم زخمناک پدر کرده پهلویم از تیغ چاک

💡 فتاد از زخم آن در سینه اش چاک چو صید زخمناک افتاد بر خاک