ثا

ثا. ( پسوند ) این صورت در بعض اسماء امکنه چون مزید مؤخری آمده است و ظاهراً در یکی از زبانهای مجاور ایران معنی ناحیت یا زمین یا قریه یا شهر میداده است. مانند اکشوثا، باحسیثا، باعیناثا، باقسیاثا، براثا، تلقیاثا، توماثا، جبثا، جثا، جواثا، جوثا، حندوثا، خناثا، دبثا، دببثا، شلاثا، طیثثا، قبراثا، قسیاثا، کراثا، کفرتوثا، کفرلاثا، کفرلهثا، مصراثا، معراثا، هلثا، یکشوثا.

( اسم ) نام حرف (( ث ) )
این صورت در بعض اسمائ امکنه چون مزید موخری آمده است و ظاهرا در یکی از زبانهای مجاور ایران معنی ناحیت یا زمین یا قریه یا شهر میداده است

💡 ز پیچ و تاب چو دامی که صید را بکشد درون هر گره آن زلف ثا بدارم کشت

💡 چون الف صدر سرافرازان خود شد لاجرم تا بحرف یاو حرف باو تا و ثا و جیم

💡 بمعنی ثا اشارت بر ثواب است ثوابی کآن بدارین انتخاب است