صحراگرد
صحراگرد به معنای کسی که در صحرا یا مناطق بیابانی سفر میکند یا زندگی میکند است. این واژه به افرادی اطلاق میشود که به طور خاص در مناطق بیابانی یا خشک زندگی میکنند و به جستجو یا سفر در این مناطق میپردازند.
صحرا به معنای بیابان یا زمین خشک و بدون آب و علف است و گرد به معنای حرکت یا سفر کردن است. بنابراین، صحراگرد به معنای کسی است که در صحرا میگردد.
در تاریخ، صحراگردان قبیلهها یا گروههایی بودند که در مناطق بیابانی زندگی میکردند و به دنبال منابع آب و علف برای دامهای خود بودند.
مترادفها
بیابانگرد، صحرانورد
لغت نامه دهخدا
صحراگرد. [ ص َ گ َ ] ( نف مرکب ) بیابان گرد. || آنکه در بیابان گردد و کشت هاو مزارع را بپاید چهارپا ومردمان بدان گزند نرسانند. رجوع به صحراگردی شود.
فرهنگ عمید
بیابان گرد، صحرانشین.
فرهنگ فارسی
۱ - بیابان گرد صحرا نشین. ۲ - آن که در بیابان گردد و کشتها و مزارع را بپاید تا چارپا و مردمان بدان گزند نرسانند.
جمله سازی با صحراگرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در بیابان جنون سرگشتهام چون گردباد همرهی باید مرا مجنون صحراگرد کو؟
💡 دامن صحرا ز اشک آهوان شد لاله زار روی در حی کرد تا مجنون صحراگرد ما
💡 چرا ای گردباد امروز می گردی ز دنبالم ز خود رم کرده ام مجنون صحراگرد را مانم
💡 سایهپرور ساخت صد مجنون صحراگرد را رایتی کاندر بیابان جنون افراختیم
💡 ز امتحان تو شد کوه طور صحراگرد دل ضعیف مرا تاق امتحان تو نیست
💡 آن صحراگرد تنها با کولهپشتی و کمی آذوقه، تصمیم گرفت تا در میان تپههای شنی بزرگ و بیکران، مسیر زندگی خود را پیدا کند.
💡 در داستانهای قدیمی، صحراگردان با مهارت بسیار بالایی میتوانستند مسیرهای گمشده را در میان طوفانهای شن سنگین و بیابانهای وسیع پیدا کنند.
💡 زندگی یک صحراگرد نیازمند صبر و حوصله بسیار زیاد و آشنایی کامل با ویژگیهای سخت و دشوار محیطهای خشک و بیابانی است.