شادی فزا

شادی فزا. [ ف َ ] ( نف مرکب ) یا شادی فزای. مخفف شادی افزای:
چو بشنید مهتر برآمد ز جای
لبش گشت خندان و شادی فزای.فردوسی.باز گو آن قصه کان شادی فزاست
روح ما را قوت و دل را جان فزاست.مولوی.رجوع به شادی افزا یا شادی افزای شود.

شادی افزا، افزایندۀ شادی و نشاط.

یا شادی فزای مخفف شادی افزای

💡 دیده و دل چون بدان خط معنبر رو نهاد ساحتی شادی فزا و راحتی غم کاه یافت

💡 خرمی شادی فزا که مایهٔ مستی است هیچ دوایی نکرده چارهٔ غم را

💡 به موکب اندر کشورستان و داد دهند به مجلس اندر شادی فزا و غم‌ کاهند

💡 شرابی ده چو روی خرم دوست به دل شادی فزا یعنی غم دوست

💡 عجب این خاک، خاک مشک بیز است که هم شادی فزا هم غصه خیز است