زابر

زابر. [ ب َ ] ( ع اِ ) اخذه بزابره؛ گرفت آن را همه. ( منتهی الارب ).

💡 نشیمنش را زابر بگذاشتی به صد رنگ پیکرش بنگاشتی

💡 کز آن هر که دارد چو زابر بلند برو آتش افتد نیابد گزند

💡 در باغ امید آنکه نشاند از تو نهالی در حال زابر کف دربار تو بریافت

💡 حذر نکر رقیب زابر گریه من مگر به چشم نیاورد دود آه مرا

💡 نهی بر فرق نرگس تاجی از زر فشانی بر سر او زابر گوهر