خانه سوز. [ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) کسی که سبب رسوایی خانواده گردد. ( ناظم الاطباء ). چیزی که موجب آتش زدن و بر باد دادن خانواده شود. سوزنده خانه و خانمان:
در خرمن نشاطم افتاد آتش غم
تا عشق خانه سوزم در سینه کرد منزل.سنائی ( از آنندراج ).بشب سنگ بالایی ای خانه سوز
چرا سنگ زیرین نباشی بروز؟سعدی ( بوستان ).
= خانمان سوز
کسی که سبب رسوایی خانواده گردد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این حسن دلفروز فروغی زبزم تو وین عشق خانه سوز شرابی زجام تست
💡 تا که مراست خرمنی آتش خانه سوز من بهر خدا تو نگذری هیچ بکشت دیگران
💡 فرخنده ساز یکرهم ای بخت خانه سوز عمری ز ناکسی تو بودم زبون بسست
💡 آبی بزن بر آتشم ای عشق خانه سوز کز سوز عقل و نفس عیان شد شرارتی
💡 زین سان که لاابالی و رندم، ز اشتیاق آن خانه سوز پرده نشین می کشد مرا
💡 ای عشق خانه سوز من ای مظهر علی من کافرم اگر بپرستم ورای تو