لغت نامه دهخدا
حجال. [ ح ِ ] ( ع اِ ) ج ِ حَجَلَه و ج ِ حِجل ( منتهی الارب ) ( دهار ).
حجال. [ ح َج ْ جا ] ( ع اِ ) بریق. درخشندگی. ( منتهی الارب ).
حجال. [ ح ِ ] ( ع اِ ) ج ِ حَجَلَه و ج ِ حِجل ( منتهی الارب ) ( دهار ).
حجال. [ ح َج ْ جا ] ( ع اِ ) بریق. درخشندگی. ( منتهی الارب ).
= حجله
بریق درخشندگی
💡 نخوانندتان در عروسی و سور و یا در حجال نشاط و سرور
💡 بانگشان درمیرسد زان خوش حجال کای ز ما غافل هلا زوتر تعال
💡 صحرا بهتر شد از جمال عوانی بستان خوشتر شد از حجال عرائس