لغت نامه دهخدا
حاجت روائی. [ ج َ رَ ] ( حامص مرکب ) نجاح.
حاجت روائی. [ ج َ رَ ] ( حامص مرکب ) نجاح.
💡 هر که سر بر خاک ایندر سود چون حاجت رواست ما بامیدی پی حاجت روائی آمدیم
💡 ممکن بود که نیم اشارت ز حاجبش حاجت روائی من بیخانمان کند
💡 گر از کعبه در دیر صادق دل آیی به از دیر حاجت روائی نیابی