بهاره

بهاره. [ ب َ رَ / رِ ] ( ص نسبی ) گندم و غلات دیگر که در فصل بهار کارند. ( فرهنگ فارسی معین ). مقابل پائیزه... منسوب به بهار. بهاری: کشت بهاره. ( فرهنگ فارسی معین ).
- بهاره برای کسی کاشتن؛ وعده های بسیار به او دادن. ( یادداشت بخط مؤلف ).
|| ( اِ ) گروه زنبوران عسل. ( ناظم الاطباء ) ( اشتینگاس ).
بهاره. [ ب َ رَ ] ( اِخ ) دهی از دهستان کوهمره سرخی است که در بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع است و 118 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).

(بَ رِ ) (اِمر. ) ۱ - کشت و زراعتی که در فصل بهار انجام می شود. ۲ - شکوفة درخت به ویژه مرکبات.

۱. بهاری: لباس پاییزه.
۲. ویژگی زراعتی که حاصل آن در فصل بهار به دست می آید.
۳. ویژگی محصول کشاورزی کاشته شده در بهار: کشت پاییزه.

بهار، بهاری، کشت وزرع دربهار
( صفت اسم ) ۱ - منسوب به بهار بهاری کشت بهاره. ( مقابل کشت پاییزه ). ۲ - گندم و غلات دیگر که در فصل بهار کارند.
دهی از دهستان کوهمره سرخی است که در بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع است.

اسم: بهاره (دختر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: bahāre) (فارسی: بهاره) (انگلیسی: bahare) 
معنی: منسوب به بهار، بهاری، مربوط به بهار، به عمل آمده در بهار، منسوب به بهار بهار، متولد شده در بهار
 

💡 به مغز من ز سنبلان نسیم یار می‌رسد ولی ز نوبهارها به است نوبهار من

💡 از رأی روشن تو که شمعی است دلفروز وز گلشن خیال تو و آن بهارها

💡 تا عروس بهاره جلوه کند زلف شمشاد و عارض نسرین