رذیلت

رذیلت. [ رَ ل َ ] ( ع اِمص ) رذیلة. رذیله. ناکسی و فرومایگی. ( غیاث اللغات از صراح اللغة ). آهو. ضد فضیلت. رذیله. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رذالت و رذیلة و رذیله شود.
رذیلة. [ رَ ل َ ] ( ع اِمص ) رذیلت. ناکسی و حقارت. ضد فضیلة. ( ناظم الاطباء ). ناکسی. ضد فضیلت. ( منتهی الارب ). ناکسی. مقابل فضیلت. ( آنندراج ). ج، رَذائِل. و رجوع به رذیله شود. || ( ص ) زن ناکس و فرومایه. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات از صراح اللغه و منتخب اللغات ).
- اعمال رذیلة؛ کارهای زشت و ناشایسته. ( ناظم الاطباء ).

(رَ لَ ) [ ع. رذیلة ] (اِمص. ) فرومایگی، پستی.

فرومایگی، ناکسی، پستی.

فرومایگی، پستی، نابکار، رذال
( اسم ) ناکسی فرومایگی مقابل فضیلت جمع رذائل ( رذایل ).

[ویکی فقه] رذیلت در علم اخلاق بر هر صفت ناپسند همچون تکبر اطلاق می شود.از عنوان یاد شده در بابهایی نظیر صلات، حج و امر به معروف و نهی از منکر سخن گفته اند.
در علم اخلاق، رذیلت بر هر صفت زشت و ناپسند، همچون تکبر، عجب، حسد، بخل، حرص و غیر آنها از صفات حیوانی اطلاق می شود.مقابل آن، فضیلت است که بر صفات پسندیده و انسانی نظیر صداقت، تواضع و قناعت اطلاق می گردد.
رذیلت درآیات و روایات
در بسیاری از آیات و روایات به تحصیل فضایل و تزکیه و تهذیب نفس از رذایل اخلاقی سفارش و تأکید شده است.چنان که در جوامع حدیثی، بویژه وسائل الشیعة، بابهایی چند بدین منظور اختصاص یافته است. 

💡 و اما معالجات کلی در طب به استعمال چهار صنف بود: غذا و دوا و سم و کی یا قطع. و در امراض نفسانی هم بر این سیاقت اعتبار باید کرد، بر این طریق که اول قبح رذیلتی که دفع و ازالت آن مطلوب بود، بر وجهی که شک را دران مجال مداخلت نباشد معلوم کنند، و بر فساد و اختلالی که از طریان آن منتظر و متوقع بود، چه در امور دینی و چه در امور دنیاوی، واقف شوند و آن را در تخیل مستحکم کنند.