بنگ یا چَرس، مادهای است که از صمغ گیاه شاهدانه (Cannabis) به دست میآید. تفاوت اصلی حشیش با ماریجوانا در نوع بخش مورد استفاده از گیاه است؛ ماریجوانا از برگها و گلهای خشکشدهٔ گیاه شاهدانه تهیه میشود، در حالی که حشیش از صمغ گیاه به دست میآید. گل یا ماریجوانا، همانطور که از نام آن پیداست، عمدتاً از گلها و برگهای بالایی گیاه بالغ شاهدانه ساتیوا استخراج میشود. برگهای این گیاه به شکل سرسوزنی هستند و نشئگی حاصل از مصرف ماریجوانا معمولاً سه تا شش برابر اثر سایر بخشهای گیاه شاهدانه است.
ترکیبات مؤثر موجود در آن، کمابیش مشابه ترکیبات سایر بخشهای گیاه شاهدانه است، اما بنگ از نظر خلوص، دارای میزان بالاتری از این ترکیبات است. برگ و جوانههای گیاه شاهدانه را گراس مینامند و روغنی که از صمغ شاهدانه استخراج میشود، نوعی مادهٔ خالص و غلیظ حاوی THC محسوب میشود. تأثیر روانگردان بنگ عمدتاً ناشی از تتراهیدروکانابینول (THC) است، که یک ترکیب انتئوژنیک به شمار میرود و مسئول اثرات توهمآور و تغییر ادراک مصرفکننده است.
روشهای مختلفی برای مصرف آن وجود دارد؛ از جمله کشیدن آن با چپق، قرار دادن بر روی قاشق داغ و استنشاق بخار آن، مصرف به روش چیلیم و شایعترین روش، تدخین به صورت سیگاری در ترکیب با تنباکو یا گراس است. در برخی مناطق، مانند افغانستان، نوعی نوشیدنی حاوی روغن شاهدانه تهیه و مصرف میشود که اثرات آن متفاوت و طولانیتر از روشهای تدخینی است. بزرگترین مراکز تولید حشیش در جهان شامل کشورهای نیجریه، جامائیکا، کلمبیا، مکزیک، افغانستان، مراکش و پاراگوئه هستند، در حالی که استرالیا، ایالات متحده آمریکا و کانادا بیشترین تعداد مصرفکنندگان حشیش و گراس را در خود جای دادهاند.
حشیش. [ ح َ ] ( ع اِ ) گیاه خشک. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ). گیاه خشک و شبیه به خشک شده نباتیست که بر روی زمین پهن نبوده باساق باشد و بحد ثمنش نرسد. اصار. ایصر. تن. || در استعمال شعرای فارسی زبان مطلق گیاه:
ای خواجه با بزرگی اشغال چی ترا
برگیر جاخشوک و بر او میدر و حشیش.شهید بلخی.جواب داد سلام مرا بگوشه ریش
چگونه ریشی مانند یکدو دسته حشیش.انوری.گاو که بود تا تو ریش او شوی
خاک چه بود تا حشیش او شوی.مولوی.از برای اینقدر ای خام ریش
آتش افکندی در این مرج حشیش.مولوی.ژنده پوشید و در حشیش آمد.سعدی ( هزلیات ).میفراز گردن به دستار و ریش
که دستار پنبه است و ریشت حشیش.سعدی ( بوستان ).ابن بیطار نیز آن را به معنی مطلق گیاه بکار برده است: و هو [ ای عنب الدب ] ثمر نبات منخفض شبیه بما یکون بین الشجر و الحشیش. ( ابن البیطار ).
|| چرس. بنگ. آنچه ازبرگ خشک شاهدانه هندی سازند تخدیر را. گردی که بر برگهای شاهدانه پدید آید و از آن چرس و بنگ کنند:
خاصیت بنهاده در کف حشیش
کو زمانی میرهاند از خودیش.مولوی.|| سبزه. ورق الخیال. ( یادداشت مؤلف ). || خشک. یابس: خرج الولد حشیشاً؛ ای یابساً. بچه که در شکم خشک شده باشد.بچه مرده در شکم. || در بعضی کتب به معنی بلغور و بربور و کبیده گندم و جو و امثال آن آورده اند. لکن ظاهراً آن مصحف جشین باشد با جیم معجمة.
حشیش. [ ح َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حصن بخش زرند شهرستان کرمان. واقع در 35هزارگزی باختر زرند و 9هزارگزی جنوب راه مالرو زرند به بافق. ناحیه ای است واقع در جلگه، معتدل. دارای 65 تن سکنه میباشد.فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، پسته، پنبه. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
حشیش. [ ح ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن حرقوص بن مازن مالک بن عمربن تمیم. ( لباب الانساب سمعانی ) ( ابن اثیر ).
حشیش. [ ح ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن عدی بن عامر از قبیله کنانة است. ( لباب الانساب ).
حشیش. [ ح ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن عمران. از قبیله تمیم بطنی از یربوع بن حنظله. ( لباب الانساب ).
حشیش. [ ح ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن هلال بن حرث بن رزاخ از قبیله بجیلة. ( لباب الانساب ).
(حَ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - گیاه خشک. ۲ - بنگ، سرشاخه های گل دار گیاه شاهدانه که پس از خشک کردن و آماده کردن به طرق مخصوص آن را به صورت جویدن یا تدخین مورد استفاده قرار می دهند.
۱. ماده ای مخدر که از خشک کردن و آماده ساختن سرشاخههای گُل دار گیاه شاهدانه تهیه می شود.
۲. [قدیمی] گیاه خشک.
گیاه خشک، واحد آن:حشیشه حشائش جمع، گیاه شاهدانه
( اسم ) ۱ - گیاه خشک. ۲ - شاهدانه. ۳ - سر شاخه های گل دار گیاه شاهدانه که خشک کنند و پس از آماده کردن بطرق مخصوص و کوبیدن آنها را بصورت جویدن در دهان و یا تدخین مورد استفاده قرار دهند.
ابومحرز محدث است
{{درشت|حشیش، بنگ یا چَرس ماده ای ست که از صمغ گیاه شاه دانه به دست می آید. تفاوت حشیش با ماری جوآنا در این است که ماری جوانا از برگ و گل خشک شدهٔ گیاه شاه دانه حاصل می شود. گُل یا ماری جوآنا همان طور که از نام آن پیداست از گل و برگ های بالای گیاه کاملاً بالغ شاهدانه ساتیوا تهیه می شود. برگ های این نوع از شاهدانه سرسوزنی هستند. نشئگی حاصل از تدخین ماری جوآنا حدوداً سه تا شش برابر از دیگر بخش های شاهدانه ساتیوا و دیگر انواع گیاه شاهدانه بیشتر است!
ترکیبات مؤثر در حشیش کمابیش همان ترکیبات سایر قسمت های گیاه شاهدانه با خلوص بالاتر است. برگ و جوانه این گیاه گراس نامیده می شود. روغنی که از صمغ شاهدانه تهیه می شود، نوع خالصی از ماده سایکواکتیو تی اچ سی محسوب می شود که از شاهدانه به دست می آید. تأثیر حشیش، ناشی از تتراهیدروکانابینول ( THC ) است که یک انتئوژن به شمار می رود.
روش های گوناگونی برای مصرف حشیش وجود دارد. کشیدن حشیش با استفاده از چپق، قرار دادن بر روی قاشق داغ، به روش چیلیم و شایع تر از همه به صورت سیگاری در ترکیب با تنباکو یا گراس است. در کشور افغانستان نوعی مخلوط نوشیدنی از مواد مختلف و روغن شاهدانه ماده می سازند و مصرف می کنند که تأثیرات متفاوت از مصرف تدخینی است و از مدت اثر بیشتری برخوردار است.
بزرگ ترین مراکز تولید حشیش در جهان، کشورهای نیجریه، جامایکا، کلمبیا، مکزیک، افغانستان، مراکش و پاراگوئه هستند و استرالیا، ایالات متحده آمریکا و کانادا هم بیشترین تعداد مصرف کنندگان حشیش و گراس را در خود جای داده اند.
• اصطلاحات عامیانه ( به جای حشیش ): بنگ، سیگاری، پنیر، گرس، چرس، واکس، واکس گوش، روغن عسل، گانجا، مری جین، همپ، گل و بته فقیری.
• بنگ: به سرشاخه های گل دار یا به میوه نشسته و خشک شده بوته شاهدانه هم می گویند.
• چرس: حشیشی که از رزین آماده شده از سرشاخه های گل دار و به میوه نشسته گیاه بالغ شاهدانه تهیه می شود و از انواع دیگر آن مرغوب تر است.
حشیش در سده های میانه در جهان اسلام در ابعاد وسیعی مورد مصرف بود. کشیدن حشیش احتمالاً قبل از آشنایی با توتون رایج شده است. یافته های باستان شناسانه در اتیوپی استعمال حشیش به وسیله قلیان در سده چهاردهم میلادی را نشان می دهد. البته سابقه مصرف دارویی حشیش در شرق مدیترانه به اواخر هزاره دوم پیش از میلاد بازمی گردد. در تاریخ معاصر خاستگاه حشیش افغانستان ( ۷۸٪ ) و پاکستان ( ۱۶٪ ) است. حشیش در این دوران ( هزاره دوم پیش از میلاد ) به عنوان دارویی برای آسان ساختن زایمان مورد استفاده بود. بقایای تتراهیدروکانابینول در گورستانی متعلق به سده چهارم میلادی در نزدیکی اورشلیم پیدا شده است. حشیش و سایر داروهای مخدر در جوامع مسلمان، جایگزینی برای مشروبات الکلی بودند که ممنوع اعلام شده بود.
حشیش (فیلم ۱۹۷۶). حشیش ( به هندی: Charas ) فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی راماناند ساگر است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، هما مالینی، آجیت خان، امجد خان، آریونا ایرانی، آسرانی، نظیر حسین ایفای نقش کرده اند.
کالیچاران مرد شیاد و خطرناکی است که با سواستفاده از اموال صاحبکارش یک تجارت حشیش به راه انداخته و با مرد مرموزی ملقب به شیخ همکاری میکند. وقتی کالیچاران متوجه میشود که صاحبکارش تصمیم به بازگشت از سفر گرفته، وردست خودش یعنی روبرت را روانه خارج میکند تا صاحبکارش و پسر و دخترش را قتل عام کند. خانه توسط روبرت و افرادش طعمه حریق شده و پدر میمیرد. دختر یعنی مونی توسط روبرت ربوده شده و پسر خانواده یعنی سورج کومار جان سالم بدر میبرد و روبرت تصور میکند که او نیز اسیر مرگ گشته. روبرت مونی را رقاصه یک کلاب میکند و سورج سراغ کالیچاران میرود. کالیچاران به سورج میگوید که پدرش بخاطر قمار و بدهی مجبور شد تمام اموالش را بفروشد و سورج متوجه خیانت و حقه بازی کالیچاران میشود. افراد کالیچاران قصد جان سورج را میکنند و سورج میگریزد. در هنگام تعقیب و گریز وی با دختری بنام سودا آشنا میشود. سودا بازیگر مشهوری است که بخاطر آتویی که کالیچاران از وی دارد مجبور شده در این سوداگری مرگ به او کمک کند. وقتی پلیس شرایط را میبیند به سورج پیشنهاد همکاری میدهد. سورج پس از گذراندن آموزش به نیروهای پلیس ملحق میشود تا بتواند کالیچاران و تجارت حشیش او را قلع و قمع کند و...
رجوع شود به:شاهدانه