حرمان

حرمان. [ ح ِ ] ( ع مص ) بی روزی کردن. ( زوزنی ) ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان عادل ). بازداشتن. منع کردن. بی بهره کردن. بی بهرگی. ناامید کردن. نومید کردن.
حرمان. [ ح ِ ] ( ع اِمص ) نومیدی. ناامیدی. نمیدی. حرفة. محرومی. قنوط. یأس. || بی بهرگی. حُرف. بی نصیبی: گویند آفت ملک شش چیز است اول حرمان... ( کلیله و دمنه ). حرمان آن است که نیکخواهان را از خود محروم گرداند. ( کلیله و دمنه ).
آدم از او به برقع همت سپیدروی 
شیطان از او به سیلی حرمان سیه قفا.خاقانی.تو خورشیدی و من در این عصر
افسرده به سردسیر حرمان.خاقانی.ای بس شه پیل افکن کافکند به شه پیلی 
شطرنجی تقدیرش در ماتگه حرمان.خاقانی.و سیاحان بیابان حرمان... ( سندبادنامه ص 6 ).
مهتری در قبول فرمانست 
ترک فرمان دلیل حرمانست.سعدی ( گلستان ).لبت شکّر به مستان داده، چشمت می به می خواران 
منم کز غایت حرمان نه با آنم نه با اینم.حافظ.- در ششدر حرمان افتادن؛ در بن بست نامرادی گیر کردن.
حرمان. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) تثنیه حَرَم. مکه و مدینه. حرمین. دو حرم. || دو وادی است که آب هر دو در بطن لیث در یمن ریزد. ( معجم البلدان ).
حرمان. [ ح ِ ] ( اِخ ) حصنی است به یمن نزدیک دملوه.
حرمان. [ ] ( اِخ ) از دیه های خوی. ( تاریخ قم ص 141 ).

(حِ ) [ ع. ] (مص ل. ) بی بهره بودن، بیرون ماندن.

۱. بازداشتن، منع کردن.
۲. بی بهره کردن.
۳. بی روزی کردن.
۴. بی بهره ماندن، بی بهرگی.
٥. نومیدی.

بازداشتن، منع کردن، بی بهره کردن، بی روزی کردن
۱- (مصدر ) بی بهره بودن بیروزی ماندن. ۲ - (اسم ) بی بهرگی بی نصیبی نومیدی.
از دیه های خوی

بی بهره بودن، بیرون ماندن.

💡 در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست در دیده ز اشک تو بر او حرمانست

💡 بدسگال تو جنگ پیوستست برنشسته به باره ای حرمان