تفاضل

تفاوت، اختلاف، فرق

تساوی، یکسان بودن

تفاضل. [ ت َض ُ ] ( ع مص ) از یکدیگر افزون آمدن. ( زوزنی ) ( دهار ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ). || دعوی فزونی کردن هر یک بر دیگری. ( از اقرب الموارد ). || افزونی جستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || برتری و افزونی چیزی بر چیزی. ( ناظم الاطباء ).
- تفاضل دو عدد؛ فزونی یکی بر دیگری. چنانکه 3 تفاضل عدد 8 است بر 5.
- دارای تفاضل بودن؛ دارای فزونی و برتری بودن. ( ناظم الاطباء ).

(تَ ضُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) بر یکدیگر برتری جستن. ۲ - (اِمص. ) برتری، فزونی، پیشی. ۳ - حاصل تفریق (ریاضی ).

۱. بر یکدیگر برتری جستن، فزونی جستن.
۲. از یکدیگر افزون آمدن.
۳. برتری و افزونی چیزی بر چیز دیگر.

بریکدیگربرتری جستن، ازیکدیگرافزون آمدن، فزونی جستن، برتری وافزونی چیزی برچیزدیگر
۱ -( مصدر ) از هم فزون آمدنبرتری جستن بر یکدیگر. ۲ - ( اسم ) فرونی پیشی برتری. ۳ - حاصل تفریق نتیج. کاهش عددی از عدد دیگر مانده باقیمانده مثلا ۱۵- ۹ ۶ ( شش تفاضل ۹ از ۱۵ است ).

تَفاضُل (difference)
در ریاضیات، حاصل تفریق یک عدد از عدد دیگر. تفاضل دو مجموعۀA وB و A-B، مجموعۀ اعضاییازB است که عضوA نیستند.

بر یکدیگر برتری جستن.
برتری، فزونی، پیشی.
حاصل تفریق (ریاضی)