بی‌بها

(بَ ) (ص مر. ) ۱ - بی ارزش، بی قیمت. ۲ - پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

بی قیمت، بی ارزش.

بی ارزش، بی قیمت.
پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

💡 ندانی که در رزم سام اژدهاست بر تیغ او جان بسی بی‌بهاست

💡 حضور لاله وگل بی‌بهار ممکن نیست به جلوه تو دو عالم فرامشی یادست

💡 بباید شما را کنون گفت راست که آن بی‌بها اژدهافش کجاست

💡 صد چمن غلطیده در خون خزان بی‌بهار هرکجا رخسار زردم رنگ سیما ریخته

💡 ین معارف و حکم بحر مکارم و کرم گاه سخا محیط را قطرهٔ بی‌بها کند