رب الارباب

رب الارباب. [ رَب ْ بُل ْ اَ ] ( اِخ ) پروردگار پروردگاران و مراد خدای تبارک و تعالی باشد. ( ناظم الاطباء ): و چنان دید امیرالمؤمنین... که بگرداند خاطرخود را از جزع بر این مصیبت بسوی بازیافت اجر و ثواب از رب الارباب. ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 311 ). آنگاه روی سخن بر درگاه رب الارباب آوردند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 455 ). شکر نعمت رب الارباب بجا آرد. ( گلستان ).

(رَ بُّ لْ اَ رْ ) [ ع. ] (اِمر. ) خداوند، خداوند جان، خدای بزرگ.

پروردگار پروردگاران، خدای خداوندان، خدای تعالی.

( اسم ) خداوند خداوندان. پروردگار پروردگاران خدای بزرگ: آنگاه روی سخن بر در گاه رب الارباب آوردند.

ربُ الارباب
رجوع شود به:هنوتییسم

خداوند، خداوند جان، خدای بزرگ.

💡 این است نعمتهای دنیا که زاد راه آخرت است و این را به اسباب دیگر حاجت است و آن اسباب را اسباب دیگر تا آنگه که به آخر به دلیل المتحرین و رب الارباب رسد که مسبب الاسباب است و شرح جمله حلقه های سلسله اسباب دراز است و این قدر اینجا کفایت است.

💡 رب الارباب رب این مربوب است در مذهب ما محب و هم محبوب است

💡 مَنْ کانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِکَتِهِ الآیة چه زیان دارد جبرئیل و میکائیل را عداوت کفار، و رب الارباب بعز عز خود ایشان را نیابت میدارد و می‌نوازد و رقم تخصیص میکشد و میگوید هر که ایشان را دشمن است ما او را دشمن‌ایم در در حق اولیا همین گفت «من اذی ولیّا من اولیائی فقد بار زنی بالمحاربة».