کلاه

کلاه. [ ک ُ ] ( اِ ) چیزی که از پوست و پارچه زربفت و غیره دوزند و برسرگذارند. ( برهان ) ( آنندراج ). سربند و هرچیزی که از پارچه و پوست و نمد و زربفت و تیرمه و جز آن سازند و جهت پوشش برسرگذارند. ( ناظم الاطباء ). وجه اشتقاق آن بدرستی معلوم نیست. در کردی «کولاو» و پهلوی ظاهراً «کولاف » و اورامانی «کلاو» و گیلکی «کوله » و فریزندی «کلا» و یرنی «کلا» و نطنزی «کله » و سنگسری «کلف » و سمنانی «کوله » ولاسگردی و شهمیرزادی «کله » و طبری «کلا». ( از حاشیه برهان چ معین ). پوششی که از پوست، پارچه، مقوا و غیره دوزند و بر سر گذارند ( فرهنگ فارسی معین ). کلا و کله مخفف آن. ( آنندراج ). قلنسوه. ( دهار ). چیزی که با آن سررا پوشاند.

(کُ ) (اِ. ) سرپوش و هر چیزی که از پارچه و پوست و نمد و جز آن سازند و جهت پوشش بر سر گذارند و آن انواع گوناگون دارد: شاپو، نظامی، مردانه، زنانه، ایمنی، آهنی، حصیری و مانند آن.، ~ دو تن تو هم رفتن کنایه از: اختلاف پیدا کردن، از هم ناراحت شدن.،

پوششی برای سر از جنس پارچه، پوست، یا نمد، پوشش سر.
* کلاه سه ترک: نوعی کلاه درویشی.
* کلاه چهارترک: نوعی کلاه درویشی.