حف

حف. [ ح َف ْف ] ( ع مص ) پوشید چیزی را با چیزی: قوله تعالی: حففناهما بنخل ( قرآن 32/18 )؛ درختان خرما گرداگرد آن درآوردیم. || حفتهم الحاجة؛ مستهم الحاجة. ( اقرب الموارد )؛ مفلس و حاجتمند شدند. قوم محففون اَی محاویج. || حَف ِ ثوب؛ بافتن جولاهه جامه را بشانه و تیغ. || گرداگرد آمدن چیزی را. ( اقرب الموارد ): و در مثل است، من حفنا و رفنا فلیقتصد؛ من طاف بنا و اعتنی بامرنا و خدمنا و مدحنا فلایغلون. و هم قول عرب ماله حاف و لاراف. و ذهب من کان یحفه و یرفه. ( منتهی الارب ). گرد برگرد درگرفتن. بگرد چیزی درآمدن. ( تاج المصادر بیهقی ). احاطه کردن. گرد چیزی درآمدن. گرد چیزی برآمدن. ( زوزنی ). گرد چیزی شدن. ( غیاث ). || ساده بکردن روی و سر. ( مهذب الاسماء ) ( اقرب الموارد ). پاک و ساده کردن سر و روی را از موی. ( منتخب اللغات ). کندن موی از روی زن. ( زوزنی ). گرفتن بروت و ستردن ریش. پیراستن ریش و بروت. ( غیاث ). حف و حفاف؛ موی برکندن. ( مهذب الاسماء ). موی برکندن ازروی. ( تاج المصادر بیهقی ). برهنه و ساده و رت کردن زن روی را با برکندن موی برای زینت. بند انداختن. بند و زیر ابرو کردن. || بهم بستن زن موی رادر پس سر. || خشک شدن موی سر از بی روغنی. || شنیدن آواز اسب گاه دوانیدن. ( اقرب الموارد ). || آواز کردن بال مرغ هنگام پریدن. ( غیاث ) ( منتخب ). || خدمت کردن. مهربانی کردن. خدمت و مهربانی کردن. || خشک شدن گیاه در زمین. || حف بطن کسی؛ نخوردن وی گوشت و چربی تا آنکه شکم خشک شود. ( از اقرب الموارد ).
حف. [ ح َف ف ] ( ع اِ ) شانه جولاهان.دفتین. بفتری. منسج. ( اقرب الموارد ). || تیغ جولاهان. || کرانه. ( منتهی الارب ). || پی. نشان. ( اقرب الموارد ). اثر. ایز. || نوعی ماهی سفید که خار بر پشت و شکم دارد.

(حَ ) [ ع. ] (مص م. ) گرد گرفتن، گرد چیزی برآمدن.

(مصدر ) گرد گرفتن گرد چیزی بر آمدن.
شانه جولاهان دفتین

گرد گرفتن، گرد چیزی برآمدن.

💡 شمع در محفل هرکس که نفس راست کند دود از خرمن پروانه برون می آید

💡 عقل تو افزون شود بر دیگران لیک، تو باشی ز حفظ آن گران

💡 نه روی محفلی ام و نه پشت لشکری نه مستحق و در خور صدر و ولایتی

💡 بر کس درین محفل چسان سوز دلم روشن شود در آشتی می‌سوزدم عشقت که آن را دود نه

💡 حق نکه میداردت در هر کجا باشی بحفظ گر نمی دانی بخوان تو معنی اسم الرقیب

💡 که در باغی فروچیدیم محفل که در وی عندلیبی کرد ناهید