کاظم

کاظم. [ ظِ ] ( ع ص ) ج، کُظَّم. ( منتهی الارب ). و کاظمین. خاموش و فروخورنده خشم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). حلیم و بردبار. ساکت: الذین ینفقون فی السراء والضراء و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس و اﷲ یحب المحسنین. ( قرآن 134/3 ). و انذزهم یوم الاَّزفة اذا القلوب لدی الحناجر کاظمین. ( قرآن 18/40 ).

(ظِ ) [ ع. ] (اِفا. ) فروخورندة خشم، خاموش. ج. کظمه.

( سید ) ابن قاسم حسینی رشتی ( گیلانی ) حائری دانشمند روحانی (و. بین ۱۲٠٠ تا ۱۲٠۳ ه ق. - ف. ۱۲۵۹ ه ق. ). وی از شاگردان معروف شیخ احمد احسائی بود و پس از وفات شیخ جانشین وی در همه امور دینی و مرجع و پیشوای سلسله شیخیه گردید. در حدود ۱۵٠ کتاب و رساله بدو منسوب است که از آن جمله است: اسرار الحج اسرار - العباده اصول الدین. وی در خطبه های خود لغز و معما بسیار بکار میبرد. پس از مرگ سید کاظم دو تن از شاگردانش بنام حاجی محمد کریم خان کرمانی ( پیشوای شیخیه ) و سید علی محمد باب ( موسس بابیه ) ظهور کردند.
فروخورنده خشم، ساکت، خاموش، بردبارلقب حضرت امام موسی فرزندامام جعفرصادق، امام هفتم
۱ - ( اسم ) فرو برند. خشم فرو خورند. غضب برد بار حلیم جمع: کاظمین ۲ - ( اسم ) نامی است از نامهای مردان.
امام موسی بن جعفر

اسم: کاظم (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: kāzem) (فارسی: کاظم) (انگلیسی: kazem)
معنی: بردبار، فرو برنده خشم، لقب امام موسی ابن جعفر ( ع ) هفتمین امام شیعیان، ( در قدیم ) فرو خورنده خشم، ( در اعلام ) لقب امام موسی بن جعفر ( ع ) هفتمین امام شیعیان، حلیم، لقب امام هفتم شیعیان

💡 موسی کاظم امام هفتمین کز مهر او سینه ام روشن چو طور از آتش موسی ستی

💡 چشمی که روی موسی کاظم بصدق دید رضوان بروی او در باغ جنان گشاد

💡 اول جناب موسی کاظم که گشته است موسی به طور مقتبس از نور آن جناب