لغت نامه دهخدا
لاذب. [ ذِ ] ( ع ص ) لازق. چسبنده. دوسنده. چسفنده. طین لاذب، گل چسبنده.
لاذب. [ ذِ ] ( ع ص ) لازق. چسبنده. دوسنده. چسفنده. طین لاذب، گل چسبنده.
(ذِ ) [ ع. ] (اِفا. ) چسبنده.
💡 گردون حشمتم را بی اختر و حبک دید همچون خلیل در خواب انی لاذبحک دید
💡 أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَیَأْتِیَنِّی. قرأ ابن کثیر بنونین الاولی مثقلة مفتوحة و الثّانیة مخفّفة مکسورة. فالنّون الاولی دخلت بمعنی التّوکید کما دخلت فی قوله: لاعذبنه لاذبحنه، لانه معطوف علیها، و النّون الثّانیة هی الّتی تلزم یاء الاضافة فی الفعل.