دندانهای

{dentate, toothed, notched} [زیست شناسی- علوم گیاهی] 1. در مفهوم عام، ویژگی برگی که حاشیۀ آن دندانه دندانه باشد 2. در مفهوم خاص، ویژگی برگی که حاشیۀ آن دندانه های تیز و بیرون زده داشته باشد

💡 چون چشمهای مور شده حلقه‌های دِرْعْ پیکانهای تیز چو دندانهای مار

💡 به ناخنها و دندانهای چون تیر نکرده شاه میمون هیچ تقصیر

💡 ریخت دندانهای سگ چون پیر شد ترک مردم کرد و سرگین‌گیر شد

💡 از گزیدنهای رشک ابروی چین‌پرورت بر زبان پیداست دندانهای جوهر تیغ را

💡 بشکن اگر مقابله با حضرتت کند دندانهای خسرو صاحبقران چرخ