یکتا

یکتا. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) به معنی یک عدد باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). یک عدد. یک تاه. ( ناظم الاطباء ). یک لنگه. یک عدد. یک دانه. یکی

( ~. ) (ص مر. ) ۱ - تنها. ۲ - بی نظیر، بی مانند.

تنها، یگانه، بی همتا، بی مانند، بی نظیر
(صفت ) ۱- بی نظیر بی مانند: توحید آنست که خدا را یکتا گویی. ۲- اخلاصمند موحد که جز یکی دلش بکسی نبود: توحید آنست که خدا را یکتا گویی واو را یکتا باشی. زدی درمن یکی آتش که شد جان مرا مفرش که تا آتش شود گل خوش که تا یکتا شود صدتا.(دیوان کبیر )

اسم: یکتا (دختر، پسر) (فارسی، کردی) (تاریخی و کهن، هنری) (تلفظ: yektā) (فارسی: يکتا) (انگلیسی: yekta)
معنی: یگانه، بی نظیر، بی همتا، تنها، صمیمی، یک رنگ، بی ریا، فرد، منفرد، ( در قدیم ) ( به مجاز ) جدا، بی نیاز، فارغ، مستقیم، راست، مخلص، ( در قدیم ) به تنهایی، ساز زهی که فقط یک سیم یا وتر بر آن بسته باشند، یکی از نامهای خداوند، بی همتا ( نگارش کردی

💡 ز یکتائی خود در لا نهان شو برافکن صورت هر دو جهان شو

💡 آن یکی در هر یکی کرده تجلی لاجرم هر یکی در ذات خود یکتای بی همتا بود