یرا

یرا. [ ی َ ]( اِ ) چین و شکنجی را گویند که در اندام آدمی و چیزهای دیگر بهم رسد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
- یرا گرفتن؛ درهم کشیده شدن و پژمرده شدن و کوتاه شدن و متقلص شدن و پرچین کردن و پرچین کرده شدن. ( ناظم الاطباء ). به مرض یرا مبتلا شدن. ( یادداشت مؤلف ). تکریش. تکعبش. ( از منتهی الارب ): اقوار؛ یرا گرفتن اندام. تشنن؛ یرا گرفتن و خشک شدن اندام بر استخوان از پیری. اقفعلال؛ یرا گرفتن دست. ( از منتهی الارب ).
- یرا گرفته؛ متقلص و درهم کشیده شده. ( ناظم الاطباء ): مُکْنَع؛ مرد درکشیده و یرا گرفته دست. ( از منتهی الارب ) ( از یادداشت مؤلف ). رجل مقفعالیدین؛ مرد ترنجیده و یرا گرفته دست. ( از منتهی الارب ).
یرا. [ ی َ ] ( حرف ربط ) کلمه تعلیل به معنی زیرا. ( ناظم الاطباء ).

(یَ ) (اِ. ) چین و شکن.

کلمه تعلیل به معنی زیرا

یرا ( به اسپانیایی: Llera, Badajoz ) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده است.

💡 نه از بهر ویرانی آمد سپاه جز از داد و بخشش نفرمود شاه

💡 به چشم دلیران و مردان جنگ فزون از مژه بود تیر خدنگ

💡 جمله تصویرات عکس آب جوست چون بمالی چشم خود خود جمله اوست

💡 شگفتی بلائی است آن شوم زن که ویران کند بر زن و انجمن

💡 بتو حیران شدن از چشم تر‌ آموخته‌ام روش مردم صاحب نظر‌ آموخته‌ام