لغت نامه دهخدا
گل یاس. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است سفید و بغایت خوشبو.
گل یاس. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است سفید و بغایت خوشبو.
گلی است سفید و بغایت خوشبو.
اسم: گل یاس (دختر) (فارسی) (طبیعت، گل) (تلفظ: gol yās) (فارسی: گل یاس) (انگلیسی: gol yas)
معنی: گلی است سفید و بغایت خوشبو، گلِ درختِ یاس، یاس، ( به مجاز ) زیبا و باطراوت
gelsomino
💡 آورده رو به ابر ز بی شبنمی چمن رنگ حیا به روی گل یاسمن نماند
💡 ای گلعذار جام چو لاله به مجلس آر کز ساغر چو لاله چو گل یاسمین بریم
💡 آن قطره عرق نیست که بر عارضت افتاد آبی است که با روی گل یاسمن آورد
💡 نتوانم به گل یاسمنت نسبت داد که نازک بدنی، به ز گل یاسمنی
💡 آن بت که رخش رشک گل یاسمن است وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است