گل کوبی

لغت نامه دهخدا

گل کوبی. [ گ ُ ]( حامص مرکب ) ( از: گل + کوب، کوبیدن + ی، پسوند حاصل مصدر، اسم معنی ). ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). سیر و گشتی باشد که در اول بهار کنند و آن چنان بود که مقدم بر جمیع گلها گل زردی بشکفد و مردمان از آن گل بسیار بچینند و بر باغها رفته در حوضهای باغ ریزند و جشن کنند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ). سیر و گردش در باغ در فصل بهار. ( ناظم الاطباء ):
خدایگان جمال و خلاصه خوبی
به باغ عقل درآمد برسم گل کوبی.مولوی.

فرهنگ معین

( ~. ) (حامص. ) سیر و گشت در اول بهار در گلزار.

فرهنگ عمید

۱. لگد کردن گُل ها.
۲. [قدیمی] سیر و گشت در اول بهار در میان گلزار، گلگشت.

فرهنگ فارسی

۱ - لگد مالی گلها. ۲ - سیر در میان گلزار در اول بهار: خدایگان جمال و خلاص. خوبی بباغ عقل در آمد برسم گل کوبی. ( مولوی )

ویکی واژه

سیر و گشت در اول بهار در گلزار.

جمله سازی با گل کوبی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 خدایگان جمال و خلاصه خوبی به جان و عقل درآمد به رسم گل کوبی

💡 در فرآیند سنتی تولید گلاب، مرحله گل کوبی گل‌های تازه رز اهمیت بسیار زیادی دارد تا عصاره و عطر اصلی از میان آن‌ها استخراج شود.

💡 روش‌های قدیمی گل کوبی باعث می‌شد که بسیاری از خواص درمانی گیاهان در حین فرآیند تولید به درستی حفظ شده و کیفیت محصول نهایی بالا برود.

💡 کارگران در باغ‌های معطر با دقت بسیار زیاد به عملیات گل کوبی می‌پردازند تا برای فرآیند تقطیر در کارخانه‌های عطرسازی آماده شوند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران