گرز

گرز. [ گ ُ ] ( اِ ) پهلوی وزر، اوستا وزرا، معرب آن جُرز، ارمنی ورز، هندی باستان وجره ( گرز رعد [ ایندرا ]، کردی گورز. و رجوع به گرزه شود. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). عمود آهنین. ( برهان ). کوپال و لخت. ( از فرهنگ اسدی ). عمود باشد و گرز گاوسار گویند آن را که فریدون داشت. ( اوبهی )

(گُ ) [ په. ] (اِ. ) عمود آهنین، کوپال.

از آلات جنگ که در قدیم به کار می رفته و از چوب و آهن ساخته می شده و سر آن بیضی شکل یا گلوله مانند بوده و آن را بر سر دشمن می زدند، دبوس، کوپال.

ژان باتیست نقاش فرانسوی ( و. ۱۷۲۵ ف. ۱۸٠۵ م. ). وی در ساختن صحنه های خانوادگی و تصاویر اشخاص مهارت داشت. آثار مهم وی عبارتند از: [ نامزد دهکده ] [ لعنت پدری ] [ پسر تنبیه شده ] [ پرنده مرده ] [ سبوی شکسته ] و [ مهر فرزندی ].
نوعی آلت جنگی قدیمی که ازچوب و آهن ساخته میشده باسربیضی شکل یاگلوله مانندکه برسردشمن میزدند
( اسم ) ۱ - عمود آهنین یا چوبین دبوس: مسعود... بر اسب سوار شد و حمله برد و گرزی برسر سوار زد. گرزی که بیک ضرب کار حریف را تمام کند. ۲ - دست. هاون. یا گرز خشخاش. سرغوز. خشخاش که از آن تریاک استخراج کنند. ۳ - شرم مرد آلت تناسل مرد قضیب. یا گرز عصبی. آلت نرین. جانوران.

💡 آفرین باد بر آن گرز که هر زخمی از آن سر سالاری چون سرمه کندبا مغفر

💡 بگفتند گرزوس پس برنشست سپاهش فراری شد از کوه و دشت