گراینده

گراینده. [ گ َ / گ ِ ی َ دَ / دِ ] ( نف ) مایل. متمایل

(گِ یَ دِ ) (ص فا. ) مایل، متمایل.

۱. آهنگ کننده.
۲. رغبت کننده.

( اسم ) ۱ - مایل متمایل: بل واجب است که بر یک حال سوی مرکز گراینده باشد. ۲ - معتقد مومن: بیزدان کند پوزش او از گناه گراینده گردد بایین وراه. ۳ - سنگین وزین: ارگراینده نباشد سیم او در جیب من از سبکساری بناگه باد بر باید مرا. ( سوزنی ) ۴ - در ترکیبات بمعنای جنباننده پیچاننده آید: گرایند. تیغ گرایند. گرز.

مایل، متمایل.

💡 که دایم به دانش گراینده باش در بستگی را گشاینده باش

💡 گراینده شد هر دو لشگر به خون علم بر کشیدند چون بیستون

💡 مَنْ خَشِیَ الرَّحْمنَ بِالْغَیْبِ، او که میترسد از رحمن نادیده او را، وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِیبٍ (۳۳) و آید و دلی آرد گراینده با او.

💡 گراینده بادی به فرهنگ و رای به یزدان خرد بایدت رهنمای