لغت نامه دهخدا
گداخانه. [ گ َ / گ ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) محلی که برای پذیرائی گدایان تهیه شود. خانه گدایان. جائی که برای حفاظت گدایان آماده شده باشد. دارالمساکین.
گداخانه. [ گ َ / گ ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) محلی که برای پذیرائی گدایان تهیه شود. خانه گدایان. جائی که برای حفاظت گدایان آماده شده باشد. دارالمساکین.
محلی که گدایان را در آنجا نگهداری کنند.
(اسم ) محلی که برای پذیرایی گدایان تهیه کنند دارالمساکین.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی... سلطان است سردار این گداخانه دغل دین و دغا دیدن جفاکیش و ستم دادش