کیوان در واقع نام فارسی سیاره زحل (Saturn) است، زحل یکی از سیارات منظومه شمسی و ششمین سیاره از خورشید به شمار میرود. این سیاره به خاطر حلقههای زیبای خود شناخته شده است و دومین سیاره بزرگ پس از مشتری (Jupiter) است.
ویژگیهای این سیاره:
ساختار و ترکیب:
زحل یک سیاره گازی است که عمدتاً از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. این سیاره سطح مشخصی ندارد و احتمالاً دارای یک هسته سنگی در مرکز خود است.
این سیاره نسبت به آب چگالی کمتری دارد و به همین دلیل میتواند روی آب شناور بماند.
حلقهها:
یکی از ویژگیهای بارز کیوان، حلقههای آن است که از ذرات یخی و مقداری سنگ تشکیل شدهاند. این حلقهها بسیار زیبا و چشمنواز هستند و به راحتی با تلسکوپهای کوچک قابل مشاهدهاند.
قمرها:
این سیاره دارای 146 قمر شناخته شده است که بزرگترین آنها تایتان (Titan) نام دارد. تایتان به خاطر داشتن جو و دریاهای هیدروکربنی، منحصر به فرد است و تنها قمر در منظومه شمسی است که جو قابل توجهی دارد.
مدت زمان گردش:
کیوان به دور خورشید در فاصلهای حدود 1.4 میلیارد کیلومتر (تقریباً 9.5 واحد نجومی) میچرخد و یک دور کامل به دور خورشید را در حدود 29.5 سال زمینی انجام میدهد.
جو:
جو سیاره زحل عمدتاً از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده و در آن مقدار کمی از گازهای دیگر مانند آمونیاک و متان نیز وجود دارد. این جو باعث ایجاد الگوهای جوی و طوفانهای بزرگ در سطح سیاره میشود.
پدیدههای جوی:
این سیاره دارای طوفانهای بزرگی است که میتوانند به سرعتهای بسیار بالا برسند. همچنین، در قطبهای کیوان الگوهای خاصی از ابرها وجود دارد که به شکل ششضلعی هستند.
کیوان. [ ک َی ْ / ک ِی ْ ] ( اِخ ) زحل. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 372 ). نام ستاره زحل است. ( فرهنگ جهانگیری ). نام ستاره زحل است که در فلک هفتم می باشد. ( برهان ) ( غیاث ). نام کوکب زحل است که در فلک هفتم می باشد و از همه کواکب اعلی و اعظم است، و کی به معنی بزرگ و «ون » و «وان » به معنی مانند است. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). زحل. یکی از سیارات منظومه شمسی میان برجیس ( مشتری ) و اورانوس. به عقیده قدما این ستاره در فلک هفتم جای دارد و آن را دورترین ِ کواکب گمان می برده اند. نجم ثاقب. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). کیوان اسم ایرانی نیست و بابلی است و ظاهراً ایرانیها اسمی برای زحل نداشته اند. ( گاه شماری تألیف تقی زاده حاشیه ص 204 ). مأخوذ از بابلی، در الواح بابلی، کیوانو. عبری، کیوان. ( حاشیه برهان چ معین ). نام ستاره هفتم از هفت سیاره است... و نزد منجمان نحس اکبر است. ( از فرهنگ نظام: زحل )
(کَ ) (اِ. ) سیارة زحل.
= زحل
عباس ابن اسماعیل بن علی بن معصوم قزوینی مشهور بحاج ملاعباسعلی کیوان از علمای دینی و عارف و واعظ ( و. قزوین ۱۲۷۷ - ف. ۱۳۷۷ ه.ش. ). وی پس از تحصیل در نجف و کربلا و سامره اجازه اجتهاد گرفت و بخراسان رفت. در آنجا نزد حاج ملا- سلطانعلی بتحصیل عرفان و تصوف پرداخت. در اواخر عمر از تصوف بیزار گردید و کتابهایی در رد آن نوشت. وی مفسر قر آن به عربی و فارسی است که چند مجلد آن بطبع رسیده اشعار خیام را شرح کرده و ار جمله تالیفات وی از: [ کیوان نامه ] [ عرفان ] [ میوه زندگانی ] [ فریاد بشر] را باید نام برد. کیوان معتقد است که بزرگترین عارف و صوفی خیام و بزرگترین حکیم بوعلی سیناست. وی عرفان را بعرفان علمی و عرفان عملی تقسیم نمود و سلوک و درویشی را عرفان عملی میداند.
اسم: کیوان (پسر، دختر) (فارسی) (طبیعت، کهکشانی) (تلفظ: keyvān) (فارسی: کيوان) (انگلیسی: keyvan)
معنی: زحل، پادشاه گیتی، محافظ و نگهبان شاه، ( در قدیم ) ( به مجاز ) آسمان، به علاوه ( در قدیم ) ( به مجاز ) آسمان، ستاره زحل، نام یکی از بزرگان دربار بهرام گور پادشاه ساسانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای کودکی که قدر تو کیوان پیر شد بخت جوان چو دایه همی پرورد تو را
💡 خداوند کیوان و گردان سپهر ز بنده نخواهد به جز داد و مهر
💡 نگاریده این نقش های سپهر چو هرمزد و بهرام و کیوان و مهر
💡 اشکفت کیوان در شهرستان سلسله، روستای پرسک علیا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.