کنجی

کنجی. [ ک َ ] ( اِ ) نام پارچه ای است از ابریشم و کتان و رجوع به قطنی شود. ( از دزی ج 1 ص 492 ).

نام پارچه ایست از ابریشم و کتان

{fillet} [حمل ونقل هوایی] 1. پَسارگیری که محل اتصال دو سطح را با ایجاد قوس پُر می کند 2. قسمتی از تقاطع باند و خزش راه که برای سهولت در دورزدن های سریع روسازی می شود

💡 آن بر سر گنج است که چون نقطه به کنجی بنشیند و سرگشته چو پرگار نباشد

💡 سینه من نیست تنها منزل سودای عشق گنج عشقت را به هر کنجی حسابی دیگرست

💡 گفتم از کویِ تو برخیزم و کنجی گیرم دل چو بشنید به تشنیع و غرامت برخاست

💡 فصل شباب رفت ره خانه پیش گیر کنجی نشین و سبحه صد دانه پیش گیر

💡 به هر کنجی گرت صد گونه گنج است به هر گنجی از آن صد گونه رنج است