چالشگر

مترادف‌ها

مبارز، رقیب، مقابله‌کننده، آزمون‌گر

متضادها

مدافع، پذیرنده

لغت نامه دهخدا

چالشگر. [ ل ِ گ َ ] ( ص مرکب ) شخصی را گویند که خرامان و از روی ناز و عجب و تکبر براه رود. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). خرامنده. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). || مبارز و دلاور و جنگ جوی را نیز گفته اند. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). مبارز و دلاور. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). مبارزی که خرامان بجنگ رود. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). مبارزطلب. هماوردطلب. رزم جوی:
ز گرز گرانسنگ چالشگران
شده ماهی و گاو را سر گران.نظامی.|| و بمعنی حریص و طماع هم آمده است. ( برهان ). || شخص کثیرالجماع. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). حریص در جماع و مباشرت. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

( ~. گَ ) (ص فا. ) ۱ - کسی که از روی کبر و غرور می خرامد. ۲ - جنگجو.

فرهنگ عمید

۱. کسی که از روی کبر و غرور و نخوت می خرامد.
۲. جنگجو، مبارز.
۳. دلیر.

فرهنگ فارسی

کسی که ازروی کبرون وت وغرورمیخرامد، جنگجو
( صفت ) مبارز جنگجو.

ویکی واژه

کسی که از روی کبر و غرور می‌خرامد.
جنگجو.

جمله سازی با چالشگر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ۴. آغازگر/شریک: در این مرحله مدرس نقش یک عضو جامعه/چالشگر را دارد.

💡 به چالشگری سوی او راند رخش برابر سیه خنده زد چون درخش

💡 او با روحیه‌ای بسیار قوی و به عنوان یک چالشگر واقعی، همیشه در برابر عقاید قدیمی و سنتی ایستادگی کرد.

💡 در مسابقات ورزشی، هر چالشگر جدیدی تلاش می‌کند تا با نمایش توانایی‌های خود، رتبه‌های بالای جدول را تصاحب کند.

💡 این جوان با دیدگاهی چالشگر، سعی دارد روش‌های نوآورانه و جدیدی را در صنعت تکنولوژی جهان به کار بگیرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران