پرستیده

پرستیده. [ پ َ رَ دَ / دِ ] ( ن مف ) معبود.

(پَ رَ دِ ) (ص مف. ) پرستش شده.

کسی که او را بپرستند و ستایش کنند، پرستش شده.

( اسم ) پرستش شده عبادت شده معبود.

پرستش شده.

💡 محمد داندامایف معتقد است که هم کوروش و هم کمبوجیه میترا را به عنوان خدای بزرگ می‌پرستیده‌اند.

💡 علیست آنکه همی آخت ذوالفقار دودم که تا خدای پرستیده شد به یکتایی

💡 آشور در شهر آشور پرستیده می‌شد که در نیمه هزاره سوم پیش از زایش مسیح، پایتخت امپراتوری آشور بود.

💡 وَ الَّذِینَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ و ایشان که بپرهیزیدند از پرستیده‌های ناسزا، أَنْ یَعْبُدُوها که آن را پرستند، وَ أَنابُوا إِلَی اللَّهِ و با اللّه گشتند ببندگی، لَهُمُ الْبُشْری‌ ایشانراست بشارت، فَبَشِّرْ عِبادِ (۱۷) بشارت ده بندگان مرا.

💡 دو یار یک دل اگر در زمانه می بینم خدای را نپرستیده ام به یکتایی

💡 که جز مدیح ترا گر پرستدی نفسم همان بود که پرستیده است شیطان را