وصولی

وصولی. [ وُ ] ( ص نسبی ) منسوب به وصول. آنچه ممکن است وصول شود و به دست آید و جمعآوری شود. ( ناظم الاطباء ).
- لاوصولی؛ آنچه به دست نمی آید و جمعآوری نمیشود و سوخت. ( ناظم الاطباء ). حاصل نشدنی.

(صفت اسم ) آنچه ممکن است وصول شود و بدست آید مقابل لاوصولی. یا لاوصولی. آنچه وصول نشود و بدست نیاید.

💡 از کمیت و دعبل و طرماح وصولی قصه ها با امامان هدی در طی هر دفتر بود

💡 آخر الامرم وصولی راست شد گرچه افزون بود علمم کاست شد

💡 در وصولی، که عارفان گویند همگنان را به دوست استظهار

💡 نداند تا وصولی یا فنائی نیابد با خدا غیر از خدائی

💡 تو خود بشناس کاین جاگه قبولی چو حق دیدی عیان صاحب وصولی